«Αυτό που συμβαίνει αυτή την περίοδο στην Ελλάδα είναι η πιο συγκλονιστική περίοδος ευημερίας ευρωπαϊκής χώρας τις τελευταίες δεκαετίες» άκουσα τον γνωστό τοις πάσι Άδωνι Γεωργιάδη να λέει την στιγμή ακριβώς που έσπαγα τον κουμπαρά του Γιαννάκη για να τσοντάρω τα λεφτά να του αγοράσω από το βιβλιοπωλείο τα απολύτως απαραίτητα της λίστας για το σχολείο του. Και για να πω την αμαρτία μου, πέντε φάσκελα του τα έριξα.
Δεν πέρασαν δύο εβδομάδες και ακούω το βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, Σπύρο Κουλκουδίνα, σε δημόσια συζήτηση για την ακρίβεια στα καύσιμα, να λέει. «Αν κάποιος δεν έχει 10 ευρώ για βενζίνη, να πάρει τα μέσα μαζικής μεταφοράς».
Και ποιος σου είπε βρε ζωντόβολο, ύστερα από τις συγχωνεύσεις των σχολείων που κάνατε ότι μπορώ να πηγαίνω και να φέρνω κάθε μέρα τον Γιαννάκη στου διαόλου τη μάνα που βρίσκεται το σχολικό συγκρότημα όπου τον στείλατε. Κι ύστερα ξανά λεωφορείο να πάω στη δουλειά. Και δεν θα με διώξουν από τη δουλειά! Πλάκα μου κάνεις…
Την ίδια ακριβώς ημέρα βγαίνει ο Τσιάρας, Καρδιτσιώτης βουλευτής, να πει κι αυτός την παπαριά του. «Οι πολίτες χαίρονται την ζωή τους. Υπάρχει μια υπερκατανάλωση παντού, την οποία κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει».
Τι είπε, ρε, ο άνθρωπος! Ας τον επαναφέρει κάποιος από τον αστερισμό της Ανδρομέδας…
Βουλευτές, υφυπουργοί, υπουργοί και ο «υπεράνω όλων» για προσγειωθείτε στον πλανήτη Γη. Πάτε μια βόλτα στις αγορές της χώρας να δείτε πώς ψωνίζουν, τι ψωνίζουν, τι δεν μπορούν να ψωνίσουν οι πολίτες. Κοιτάξτε τους πολίτες στα μάτια. Δείτε βλέμματα θλιμμένα, ντροπιασμένα, θυμωμένα, εξαγριωμένα. Ο νοικοκύρης με τετραμελή οικογένεια που ψωνίζει 300 γραμμάρια φέτα δεν την αγοράζει για να ταΐσει τη γάτα του που της λείπει το ασβέστιο. Τα παιδιά του προσπαθεί να θρέψει με το τίποτα.
Και τώρα που είπα «τίποτα» θυμήθηκα τον άλλο κύριο Τίποτα, τον πολιτικό γυρολόγο, που ήρθε κι έβαλε το κερασάκι στην τούρτα της αναλγησίας και της κυνικότητας. Χάρης Θεοχάρης, υφυπουργός Εξωτερικών.
«Έχουμε τα κόμματα που εκπροσωπούν τον κακομοίρη. Υπάρχουν όμως και νοικοκύρηδες, δεν υπάρχουν μόνο κακομοίρηδες».
Άκουσες τι είπε ο σκερβελές; Αν ψηφίζεις κόμμα της αντιπολίτευσης είσαι κακομοίρης. Και δεν απευθύνεται στους Χασάπηδες, στους Φραπέδες και στις κυρίες με τις ferrari. Σε σένα απευθύνεται που σκέφτεσαι να μην ψηφίσεις Νέα Δημοκρατία. Σε μένα τα λέει που με φτωχοποίησαν για να πλουτίζει η σέχτα του. Και εις το εξής εσύ κι εγώ δεν θα είμαστε μόνο φτωχοί και όλο και φτωχότεροι, θα είμαστε και κακομοίρηδες, πάντα με την προϋπόθεση ότι δεν θα τους ψηφίσουμε.
Ύστερα, τα μάζεψε. Θα τον έκανε και ο μεγάλος ντα, θα του την έπεσαν κι οι άλλοι. «Δεν είχα την πρόθεση να χαρακτηρίσω τους πολίτες κακομοίρηδες. Λανθασμένη φράση».
Τώρα όμως εγώ τρόμαξα περισσότερο. Λανθασμένη φράση κατά τη χαλαρότητα μιας τηλεοπτικής συνέντευξης. Όταν χρειαστεί, ως υφυπουργός Εξωτερικών που τον κάναμε, να προασπίσει τα εθνικά μας συμφέροντα μέσα από την πίεση μιας σοβαρής αντιπαράθεσης, ποιές ακριβώς λανθασμένες φράσεις μπορούν να του ξεφύγουν;
Αλλά δεν θα τους επιστρέψω τον χαρακτηρισμό. Δεν θα τους πω κακομοίρηδες όλους αυτούς. Θα ομολογήσω δε, ότι κατά βάθος τις χαίρομαι αυτές τις συμπεριφορές. Τις καλοδέχομαι ως ευαγγέλια αφύπνισης ενός λαού τον οποίο η αναλγησία αυτών των αρίστων, έχει θέσει σε τεχνητό κώμα για να προλάβει να κάνει τις άριστες δουλίτσες της.
Να σημειώσω ότι το τεχνητό κώμα είναι εσκεμμένη, ελεγχόμενη και αναστρέψιμη κατάσταση βαθιάς ασυνειδησίας. Τώρα εσύ κράτησε το «αναστρέψιμη». Αυτό που στο χωριό μου λένε, κοντός ψαλμός αλληλούια…
Αλλά μπορείς να το πεις και του κακομοίρη τα αλληλούια.
karalitsa2@gmail.com