ΛΙΤΣΑ ΚΑΡΑΜΠΙΝΗ

Το χαλί και το κουτάβι

Τ
ην θυμάμαι την εποχή των μνημονίων που μας έλεγε τζαμπατζήδες και τεμπέληδες. Την θυμάμαι να λέει, κουνώντας μας το δάκτυλο, πως πρέπει να τιμωρηθούμε όπως το κουτάβι που τα έκανε στο χαλί. Μέχρι που ο φίλτατος Τραμπ την ξεφόρτωσε στη χώρα μας. Τότε σύσσωμο το εθελόδουλο πολιτικό προσωπικό της κυβέρνησή μας, στην υποδοχή, της έστρωσε το κόκκινο χαλί (ίσως όχι εκείνο το χεσμένο από το κουτάβι). Και να, αγκαλιές και να, υποκλίσεις, γέλια, παλαμάκια, όπαλα μάνα μ’ όπαλα… Κι ούτε μια συγγνώμη.

Στο διάστημα που η πρέσβειρα των Ηνωμένων Πολιτειών έμεινε στην Ελλάδα πήραν ζωογόνο ανάσα τα νυχτερινά κέντρα (αυτό της το αναγνωρίζω), καθότι, όπου γλέντι και χορός, η Βασίλω πρώτη… Άσε που ο Κωνσταντίνος Αργυρός έκανε κάθε του συνάδελφο να σκάσει από την ζήλεια για την προτίμηση που του έδειχνε η Κίμπερλι Γκιλφόυλ. Όχι ότι ο καλλιτέχνης είχε την ανάγκη της για να ανέβουν οι καλλιτεχνικές του μετοχές, αλλά μια γκλαμουριά, όπως και να το κάνουνε, την σκόρπαγε η Κίμπερλι όπου κι αν βρισκόταν κι εκείνη δήλωνε ότι προτιμούσε να βρίσκεται στον Αργυρό.

Βέβαια, εμένα λόγος δεν μου πέφτει αλλά πότε πρόφταινε να γυρίσει απ’ το ξενύχτι, να κοιμηθεί, να σηκωθεί, να κάνει τις ομορφάδες της, να περάσει και απ’ την Πρεσβεία, να κοιμηθεί ξανά για να είναι φρέσκια για το επόμενο ταχτιρντί…

Έτσι, πριν ακόμη κλείσει χρόνο το κορίτσι στη γη της Επαγγελίας, σκάει το δημοσίευμα της Wall Street Journal και ανάβουνε λαμπάκια κόκκινα, κίτρινα, πράσινα στον εγκέφαλο του Τραμπ. Άκου λέει, ζήτησε από επιχειρηματία να της πληρώσει προσωπικό της χρέος 100.000 δολάρια, η Τζαμπατζού!

Μόλις το διάβασα κατάλαβα αμέσως ότι η Κίμπερλι δεν γουστάρει την Ελλάδα γιατί γουστάρει τα τραγούδια του Αργυρού αλλά γιατί βρήκε τη χώρα στην οποία, η εξουσία, όπου βρει χαλί το χέζει. Κι εδώ που τα λέμε, μας έχει καταχέσει όλα τα χαλιά. Πού να πατήσουμε δεν έχουμε. Ήρθε και η πρέσβειρα να μας χέσει και εκείνη, γιατί πέρα από τις απροκάλυπτες φοβέρες «μπορούμε να το κάνουμε σε οποιαδήποτε χώρα, μπορούμε να το κάνουμε κι εδώ» όταν συζητούσαν για τις πολιτικές εξελίξεις και την τότε κατάρρευση της κυβέρνησης στη Ρουμανία, πέρα λοιπόν από αυτά, δουλίτσες υψηλού ή υψηλότατου επιπέδου έγνεθε στα κρυφά.

Έτσι μάθαμε για κρυφές συναντήσεις και μυστικούς δείπνους με λομπίστες, με μεσίτες, με μεγαλοεργολάβους… Βρε, και η Aktor στην παλιοπαρέα! Ε, μην μου πεις πως η οσμή ενός made in USA οικονομικού σκανδάλου δεν μπουκώνει τα ρουθούνια σου!

Κι ύστερα, αυτή η διακριτικότητα, αυτή η απόλυτη τσιμουδιά των κυβερνητικών αφότου ο Τραμπ σουτάρισε από την Πρεσβεία την Κίμπερλι, τι σου λέει; Εκεί που τους έβλεπες να την έχουν σαν το κολλητάρι τους, τώρα βαστάνε αποστάσεις και ως χορωδία κατηχητικού λένε όλοι τους την ίδια φράση. «Πρόκειται για ζήτημα της Ουάσινγκτον, δεν μας αφορά, δεν σχολιάζουμε».

Ακριβώς αυτό είπε και ο Άδωνις όταν ερωτήθηκε. Μόνο που, ως Άδωνις, θα πει και μια κουβέντα πάρα πάνω. Και ας είναι στο βρόντο. Να, τον στενοχωρεί λέει πως τώρα κόπηκε το κόκκινο τηλέφωνο. Δηλαδή, αν ο Κυριάκος σήκωνε το κόκκινο τηλέφωνο και καλούσε τον Τραμπ, θέλει να μας πει ότι ο Τραμπ θα τσακιζόταν να το σηκώσει από εκεί. Για να τα πούνε… Μιλάνε, τα λένε…

Γι αυτό, το αμερικάνικο κουτάβι που ήρθε κι αυτό να χέσει το χαλί μας, φεύγοντας ευχαρίστησε τον ελληνικό λαό (εντάξει, δεν πέρασε κι άσχημα) αλλά δεν ευχαρίστησε την ελληνική κυβέρνηση. Το πρόσεξες ότι δεν ευχαρίστησε την ελληνική κυβέρνηση;

Παγωτό τους άφησε τους οσφυοκάμπτες! Κρίμα τις υποκλίσεις τους, βρε…

Κρίμα και τη λεβεντιά μας. Χαλί γινήκαμε για να μας χέζει η κάθε τζαμπατζού.

 

karalitsa2@gmail.com