Τώρα κατάλαβα, τι υπονοούσε ο Γερμανός υπουργός άμυνας όταν είπε ότι αυτό ίσως να είναι το τελευταίο ειρηνικό καλοκαίρι για την Ευρώπη.
Τώρα κατάλαβα πόσο περίτεχνα μας προετοίμαζε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας όταν μας είπε ότι πρέπει να είμαστε έτοιμοι να υποδεχτούμε φέρετρα Ελλήνων στρατιωτών οι οποίοι θα χρειαστεί να θυσιαστούν για τα συμφέροντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Τώρα που τα τύμπανα του πολέμου ηχούν απειλητικά στ’ αυτιά μου καταλαβαίνω ξεκάθαρα τα πάντα. Καταλαβαίνω τη λύσσα των ευρωπαίων για έναν ατέρμονα πόλεμο. Καταλαβαίνω γιατί ξεπουλήθηκε η χώρα μου για να πριμοδοτήσει τον πόλεμο του ναζιστή θεατρίνου. Καταλαβαίνω γιατί, ενώ δεν μου φτάνει ο μισθός να βγει ο μήνας, φορτώθηκα την υποχρέωση να ταΐζω την αχόρταγη πολεμική μηχανή που κάνει τους πλούσιους του πλανήτη πλουσιότερους και τους ισχυρούς ισχυρότερους.
Κι εκεί που, κατά τη δήλωση του πρωθυπουργού, ήμουν σε πόλεμο με την Ρωσία, τώρα έχω και το Ιρανικό καθεστώς να με βάζει στο σημάδι.
Ευτυχώς όμως που δίπλα στην εξώπορτα έχω έτοιμο τον σάκο επιβίωσης μ’ όλα τα χρειαζούμενα για εβδομήντα δύο ώρες. Για το υπόλοιπο του βίου μου, αν εξακολουθεί να είναι βιώσιμος ο πλανήτης, υπάρχει το μοντέλο διαχείρισης κρίσης που έχει έτοιμο η κυβέρνηση για μένα. Ή δεν υπάρχει;
Καταφύγια υπάρχουν ικανά να προστατέψουν τους πολίτες ή θα χρειαστεί, καθώς οι σειρήνες του πολέμου θα ουρλιάζουν, να δώσουμε μάχες σώμα με σώμα με τους αρουραίους και τα φίδια;
Γνωρίζει κανείς που βρίσκεται το πλησιέστερο καταφύγιο στο σπίτι του, έστω κι αν είναι ποντικότρυπα του Β’ Παγκοσμίου πολέμου;
Θα επιτάξει η κυβέρνηση τα τρόφιμα από τις αποθήκες των μεγαλοσουπερμαρκετάδων για να ταΐσει το λαό;
Γιατί να τον ταΐσει, θα πεις, ας έκανε ο καθένας το κουμάντο του. Όχι φίλε μου. Όταν με το μισθό ή την σύνταξη δεν μπορεί να βγει ο μήνας, κανείς δεν μπορεί να καβατζάρει τρόφιμα. Το ξέρεις κι εσύ, το ξέρει και κάθε αρμόδιος ή αναρμόδιος από κείνους που βγάζουν τα φιρμάνια. Τότε, γιατί μας κορδώνονται; Κι εγώ γιατί να πάρω το παιδί μου σε φέρετρο τυλιγμένο στην σημαία; Για την παγκόσμια οικονομία που κρέμεται πλέον από μια τρίχα του γαϊδάρου; Ή μήπως για να μην κακοκαρδίσουμε ένα μισότρελο πλανητάρχη που κάνει κέφι να παίζει στα ζάρια τις ζωές μας, ενώ εμείς διαχρονικά κρεμόμαστε από τα made in USA παπάρια του;
Αν κάτι πρέπει οι εξουσίες να κάνουν για τους λαούς, είναι να αποτρέψουν κάθε πόλεμο ώστε με την ειρήνη και την συνεργασία των λαών να αποτραπεί και η επικείμενη παγκόσμια οικονομική κατάρρευση την οποία επιμένουν οι διεστραμμένοι αυτού του κόσμου να αναζωογονήσουν με ανθρώπινο αίμα.
karalitsa2@gmail.com