ΛΙΤΣΑ ΚΑΡΑΜΠΙΝΗ

Πίσω από τις λέξεις…

Τ
ελευταία έμαθα έναν καινούριο όρο αποτελούμενο από δύο λέξεις. Ρηματική διακοίνωση. Τι άλλο να έκανα, έπεσα με τα μούτρα στα άδυτα της Τεχνητής Νοημοσύνης και ξεσκάλισα.

Εκεί έμαθα ότι η ρηματική διακοίνωση είναι μια καθιερωμένη μορφή επίσημης γραπτής επικοινωνίας στη διπλωματία, η οποία ανταλλάσσεται μεταξύ ενός Υπουργείου Εξωτερικών και των ξένων πρεσβειών. Δεν είναι προφορικό μήνυμα αλλά γραπτό κείμενο που συντάσσεται σε τρίτο πρόσωπο και φέρει την σφραγίδα της υπηρεσίας αλλά δεν την υπογράφει κανένας αρμόδιος. Εδώ, μου θύμισε το «Πινακωτή, Πινακωτή…» που παίζαμε τα χρόνια εκείνα τα παλιά όταν οι δρόμοι γύρω από την Αθήνα ήταν ακόμη χωματόδρομοι.

Οι Γάλλοι, λοιπόν όπως μάθαμε από τον τουρκικό Τύπο, έστειλαν ρηματική διακοίνωση στην Τουρκία για το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης που εδώ και καιρό θέλουμε ν΄ απλώσουμε από την Ελλάδα στην Κύπρο και από την Κύπρο στο Ισραήλ.

Ο Τούρκος ήθελε να ζητήσουμε την συγκατάθεσή του υποστηρίζοντας ότι η πόντιση του καλωδίου περνάει από την υφαλοκρηπίδα του και μας κουνάει και το δάκτυλο ότι δεν συμμορφωνόμαστε με το διεθνές Δίκαιο.

Από την άλλη, η ελληνική πλευρά, του λέει «άντε πάγαινε, ρε, δική μου η υφαλοκρηπίδα, εγώ κάνω το κουμάντο μου, εγώ δίνω και την άδεια». Διαβεβαίωσε δε και τους πολίτες ότι «σιγά μην του ζητήσουμε την άδεια του χλιμίτζουρα». Μπράβο του, όχι, μπράβο του… Τέτοια βαρβατίλα καιρό είχε να απλωθεί στη χώρα.

Κι εκεί είναι το σημείο όπου έφτασα κι εγώ να μάθω τον όρο ρηματική διακοίνωση. Γιατί μπήκαν ξαφνικά οι Γάλλοι στη μέση και με την καλή τους την καρδιά μεσολάβησαν ώστε να ηρεμήσουν τα πνεύματα. Όχι η γαλλική εταιρεία που θα ποντίσει το καλώδιο – αυτή δεν μπορεί να επέμβει ως επίσημη διπλωματία, αλλά το Γαλλικό κράτος. Οι Γάλλοι, οι φίλοι μας στους οποίους προσβλέπουμε αν καμιά φορά βρεθούμε αντιμέτωποι με την Τουρκία να σταθούν στο πλάι μας, να παλέψουν για το δικό μας δίκαιο. Γι’ αυτό άλλωστε τους έχουμε χρυσοπληρώσει ένα σκασμό πολεμικό εξοπλισμό, τον χρειαζόμαστε – δεν τον χρειαζόμαστε. «Πάρε και τούτο, πάρε και κείνο κι εγώ θα σου χτυπάω την πλατούλα να ρευτείς…» Αυτό ακριβώς, μας χτυπάει την πλατούλα ενώ στον Τούρκο μαθεύτηκε πως είπε «Εγώ στα νιτερέσα σας δεν ανακατεύομαι, βρείτε τα μονάχοι σας, το καλώδιο να περάσω…»

Τα φίδια άρχισαν να μας τρώνε για το τι άλλο ειπώθηκε πίσω από τις λέξεις, όταν έφτασε το μαντάτο από την Άγκυρα και ο κόσμος επέμενε να μάθει το περιεχόμενο της ρηματικής διακοίνωσης. Ζητήσαμε την άδεια του Σουλτάνου ή δεν την ζητήσαμε; Ζητώντας την άδεια, παραχωρήσαμε στον Σουλτάνο κυριαρχικά μας δικαιώματα ή δεν παραχωρήσαμε;

Οι αυλοκόλακες δημοσιογράφοι έφτυνα και φτύνουν καθημερνά αίμα να μας πείσουν ότι, τι είναι… ένα κωλόχαρτο είναι, αμελητέας πολιτικής αξίας… Το επιβεβαίωσε τονίζοντάς το και η μεγάλη αδελφή. Μέχρι και ο υφυπουργός Εξωτερικών, ο Λοβέρδος, με τη λάμψη της εντιμότητας στο βλέμμα είπε σε εκπομπή ότι ούτε καν την έχει δει αυτή την παλιο-διακοίνωση. Μα, καλά, ούτε από περιέργεια να πουν του Γάλλου στείλε μου ένα αντίγραφο, έτσι, για ενθύμιο να το βάλω στο αρχείο!

Ίσως να τους αρκεί που ο Σουλτάνος, από τις 8 Νοεμβρίου που πήρε στα χέρια του το αμελητέας πολιτικής αξίας ραβασάκι, άλλαξε άρδην την στάση του για την πόντιση του καλωδίου που θα περάσει από την υφαλοκρηπίδα που στο δικό του μυαλό είναι δική του. Είπε ότι δίνει την συγκατάθεσή του – άραγε από τη μεγαλοψυχία του ή του ζητήθηκε; – και δήλωσε ότι πλέον δεν έχει κανένα πρόβλημα να γίνουν έργα περιφερειακής διασύνδεσης. Ύστερα, ο Σουλτάνος της υφαλοκρηπίδας, εξέδωσε τη NAVTEX. Κόντρα πάσα ο δικός μας ο βαρβάτος εκδίδει την αντι-NAVTEX.

Ωραίο παιχνίδι, αλλά βλέπω πως το παίζουν λίγοι. Όταν μπουκάρουν οι πολλοί δεν ξέρω τι θα γίνει!

Ωστόσο, μια και την απορία μου, αν πήραμε ή δεν πήραμε την άδεια, κανείς δεν είναι πρόθυμος να μου τη λύσει, πες μου εσύ, ετοίμασες το κιτ επιβίωσης των 72 ωρών ή επαναπαύεσαι μια και καλή στην κρατική φροντίδα από την 73η ώρα;

 

karalitsa2@gmail.com