Θυμήθηκα εσένα.
Τότε, στα χρόνια μου, εμείς δίναμε εξετάσεις για να γίνουμε δάσκαλοι και γινόμασταν δάσκαλοι, για να γίνουμε γιατροί και γινόμασταν γιατροί.
Εσύ, μανάρι μου, που τρία χρόνια τώρα σε λειώνει το διάβασμα, το ξενύχτι κι οι καφέδες, ξέρεις κατά πού τραβάει η ρότα σου;
Θα μου πεις πως τ’ όνειρό σου είναι να γίνεις αρχιτέκτονας κι αυτό θα κυνηγήσεις, ακόμη και αν χρειαστεί να δώσεις και να ξαναδώσεις. Άλλωστε γι’ αυτό το όνειρο έχει γίνει κόμπος το στομάχι σου, γι’ αυτό μαδάει το κεφάλι σου, γι’ αυτό η μούρη σου γέμισε σπυριά.
Εντάξει, κι εγώ μαζί σου είμαι. Αν η πυξίδα της ψυχής σου δείχνει το όνειρο να γίνεις αρχιτέκτονας, γιατρός, δικηγόρος, δάσκαλος ή ιχθυολόγος, μην κωλώνεις, δώστα όλα και προχώρα. Αν όμως το παλεύεις για την αλαζονική θεώρηση (τη δική σου, των γονιών σου, του παππού, της νονάς σου, του μπάρμπα ή του γείτονα) πως λόγοι χρησιμοθηρικοί σου επιβάλλουν να πάρεις το πτυχίο, για προσδοκώμενες αποδοχές άνω του μέσου όρου, για κοινωνική άνοδο σε μια χώρα που η ψαλίδα ανάμεσα στην ελίτ και το λαουτζίκο όλο και μεγαλώνει ή για την προσωπική καταξίωση των γονιών σου που με ζόρι ή με άνεση χρηματοδοτούν το αποκλειστικά δικό τους όνειρο, τότε κάνε τη γι’ αλλού.
Διότι, ας πούμε πως πέρασες μέσα από την παράνοια των πανελλαδικών, πως σπούδασες, πως πήρες το πολυπόθητο πτυχίο. Τότε, θα είναι αλλιώς να κάνεις ντελίβερι σουβλάκια μ’ ένα πτυχίο την κωλότσεπη το οποίο εξυπηρέτησε τις προσδοκίες και τα όνειρα των άλλων και αλλιώς μ’ ένα πτυχίο που εκπλήρωσε τα δικά σου όνειρα. Τα όνειρά σου για την προσωπική σου εξέλιξη μέσα από την αξία της γνώσης, αλλά και την αναβάθμιση της κοινωνίας μέσα από τη δική σου εξέλιξη.
Βιώνοντας το πέρασμα μέσα από την χρεοκοπημένη παιδεία της χρεοκοπημένης μας χώρας πρέπει να ξέρεις ότι το πτυχίο που θα πάρεις δεν καθορίζει απόλυτα το μέλλον σου έστω κι αν οι γονείς σου μπορούν να σου παρέχουν ακριβά σχολεία και ακριβά φροντιστήρια. Ακόμη και πανάκριβα μεταπτυχιακά που θα καλύψουν το ανεπαρκές περιεχόμενο των γνώσεων που θα λάβεις από τα ντόπια μισανθρωπικά ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα.
Πρέπει να ξέρεις πως η αγορά εργασίας όσο περισσότερα μεταπτυχιακά πάρεις τόσο περισσότερα θα σου ζητάει. Και όσο περισσότεροι άνθρωποι αποκτούν μεταπτυχιακές γνώσεις τόσο λιγότερο τους αμείβει.
Πρέπει να ξέρεις ότι η ανεργία θα καλπάζει για πολλά πολλά χρόνια ακόμη, στο διάστημα των οποίων εσύ ούτε για μια στιγμή δεν πρέπει να μετανιώσεις για το πολύτιμο πτυχίο που μάτωσες να αποκτήσεις ακόμη και αν στα μάτια των άλλων μοιάζει άχρηστο και αχρείαστο.
Διότι, οι σπουδές σου, οι γνώσεις σου, το πτυχίο σου, αν έχουν για σένα πραγματική αξία και όχι ονομαστική, τότε, ποτέ όλα αυτά δεν θα είναι άχρηστα κι αχρείαστα. Θα σου δίνουν τη δύναμη να παλέψεις για μια καλλίτερη ζωή. Να μπορείς και αύριο και μεθαύριο να ονειρεύεσαι και να διεκδικείς την πραγμάτωση των ονείρων σου. Κι εκείνος που παλεύει και διεκδικεί σε κάθε περίπτωση βγαίνει κερδισμένος.
Μα κι αν δεν καταφέρεις να μπεις στο πανεπιστήμιο γιατί δεν πέρασες τις πανελλαδικές ή γιατί η τσέπη των γονιών σου δεν αντέχει το βάρος των πολυδάπανων σπουδών σου ή γιατί έτσι γουστάρεις βρε αδερφέ… τότε να ξέρεις ότι το μέλλον σου δεν κρίνεται απ’ το πτυχίο που πήρες ή δεν πήρες. Η ζωή είναι μπροστά σου κι αν σου φαίνεται ρακένδυτη, η αλήθεια είναι πως, κάπου ανάμεσα στις πτυχές στα κουρέλια που φοράει, κρύβει για σένα μικρές ή μεγάλες ευκαιρίες.
Να ξέρεις ακόμη ότι ποτέ καμία οικονομική κρίση απ’ όσες χτύπησαν στο παρελθόν την ανθρωπότητα δεν ισοπέδωσε τα πάντα.
Αλήθεια σου λέω. Και ξέρεις γιατί;
Γιατί πάντα υπήρχαν άνθρωποι με αξίες, τσαγανό και όραμα.
Κάποιοι απ’ αυτούς είχαν πτυχία. Κάποιοι δεν είχαν. Κι όμως όλοι αυτοί κατάφεραν να φτάσουν τ’ όνειρό τους.
Και αν περνάει από τον νου σου ότι «αυτός ο κόσμος δεν είναι για σένα» όχι, δεν σε αδικώ. Ούτε για μένα είναι πια κι ας τον κατασκεύασα με τα χεράκια μου κι ας τον κληροδότησα με όλη την αγάπη μου σε σένα. Ένας κόσμος που συνθλίβει τα πιο όμορφα όνειρά μας.
Άντε λοιπόν, τι με κοιτάζεις, γκρέμισέ τον από τα θεμέλια. Και χτίσε τον από την αρχή. Με την τέχνη σου, με το πτυχίο σου, το κατσαβίδι τον κοντυλοφόρο σου ή το μυστρί. Με ό,τι μπορείς, με ό,τι αγαπάς. Έχεις ολόκληρη ζωή μπροστά σου να φτιάξεις έναν κόσμο στα μέτρα σου, ολοκαίνουριο.
Και από μένα μονάχα μια ευχή. Καλή επιτυχία σε ό,τι εσύ διαλέξεις.
karalitsa2@gmail.com