Η εξάρτηση από το χρήμα ή τα οικονομικά συμφέροντα ακυρώνει ολοκληρωτικά την λειτουργία της πολιτικής αντιπροσώπευσης ομάδων ή τάξεων με την απαλλοτρίωση του πολιτικού ατόμου.
Η δυνατότητα σκανδαλολογίας στην πολιτική υπήρξε επιθυμητή προοπτική και κυρίως για τα κόμματα της αντιπολίτευσης.
Οι πολίτες θεωρούν ότι βρίσκονται σε μειονεκτική θέση ως προς την εκμετάλλευση ευκαιριών έναντι των πολιτικών.
Η διαφθορά είναι σύμφυτη των ανθρώπινων πραγμάτων, ακόμη και των θεϊκών, αν σκεφθούμε ότι ένας από τους δώδεκα μαθητές του Ιησού λαδώθηκε με τα 30 αργύρια.
Βρισκόμαστε και σήμερα στον αστερισμό της σκανδαλολογίας χωρίς αυτό να μη σημαίνει ότι δεν υπάρχουν αφορμές βεβαίως η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ η οποία διευρύνεται ως προς τα συμμετέχοντα σε αυτό πολιτικά πρόσωπα.
Το ίδιο το ισχύον πολιτικό σύστημα δημιουργεί συνθήκες πελατειακές, γεγονός που εξωθεί τους πολιτικούς στην εξυπηρέτηση της πελατείας τους, δηλαδή των ψηφοφόρων τους, οι οποίοι μάλιστα είναι και πιεστικοί, αν πρόκειται ειδικά για οικονομικό όφελος. Χρήματα για τους μεν, ψήφους για τους δε.
Το θέμα είναι ποια δυνατότητα αντίστασης έχει ένας πολιτικός με βάση τις ηθικές αρχές του. Οι σχέσεις πολιτικού και εκλογέως ευχής έργον θα ήταν να λειτουργούν σαν λίπασμα που βοηθάει τον αγρό κάθε οργανισμού να καρπίσει ταχύτερα και ποιοτικότερα σε όλες τις δραστηριότητες. Στην εγχώρια πολιτική διαπιστώθηκαν διαχρονικά φαινόμενα διαφθοράς, γεγονός που εξώθησε στην καθιέρωση υποβολής «πόθεν έσχες» από τα πολιτικά πρόσωπα, έστω και εάν λειτουργεί επί χρόνια περισσότερο ως τι «έσχες» και λιγότερο ως «πόθεν».
Βέβαια, υπάρχει διάχυτη άποψη ότι η εξουσία φθείρεται και η απόλυτη εξουσία φθείρει ολοκληρωτικά. Και αυτόματα γεννιέται το ερώτημα εάν η ψυχή του ανθρώπου υπόκειται σε αυξομείωση.
Στα χρόνια της μεταπολίτευσης στην ελληνική πολιτική σκηνή δεν ήταν λίγα τα φαινόμενα διαπλοκής με όποιο παράνομο πλουτισμό πολιτικών και πολιτών. Για να επιβεβαιωθεί στην πράξη αυτό που είχε πει Άγγλος συγγραφέας σε τέτοιου είδους φαινόμενα και τους πρωταγωνιστές τους. «Θέλω λιγότερη διαφθορά ή περισσότερες ευκαιρίες να συμμετάσχω!».
Για τους Έλληνες που δημιούργησαν πολιτισμό και άνοιξαν ευρείες προοπτικές η αύξηση και τροφής της ψυχής γίνεται με το ωραίο, το δίκαιο και το αλθές κατά τον κορυφαίο φιλόσοφο Πλάτωνα.
Νόμος και ηθική να είναι πεμπτουσία δικαίου, χωρίς λαϊκισμό, που πολλές φορές κάνει σημαία την ηθική και γοητεύει τους πολίτες μέχρι βαθμού παραπλάνησης αν όχι εξαπατήσεως.
Προς αυτή την κατεύθυνση πρέπει να κινηθούν οι πολιτικοί κυρίως η Κυβέρνηση, τιθέμενοι στην υπηρεσία της αρετής και ευδαιμονίας των πολιτών, οπότε θα ασκείται καλύτερα η τέχνη του κυβερνάν.
Καθώς επίσης να συνειδητοποιήσουν ότι η αλήθεια απλώς συνεπάγεται, δεν σβήνει, το δε ψεύδος δεν έρπει σε βάθος χρόνου.
Ο Πρωθυπουργός της χώρας κ. Κ. Μητσοτάκης σε τηλεοπτική του δήλωση, έκανε λόγο για διαχρονική παθογένεια, όσον αφορά τις πελατειακές σχέσεις, την οποία αντιμετωπίζει με μεταρρυθμίσεις, όπως ο ΟΠΕΚΕΠΕ, αφού οι αρμοδιότητές του πλέον περνούν στην ΑΑΔΕ. Τόνισε δε ιδιαιτέρως ότι τέρμα τα ανύπαρκτα βοσκοτόπια και πλαστά τιμολόγια.
Ας ελπίσουμε ότι η δέσμευση αυτή να μην είναι σαν εκείνη του «βουλευτού Καλοχαιρέτα», ο οποίος έλεγε στους ψηφοφόρους του «τελείωσε» που του ζητούσαν εξυπηρετήσεις στην δεκαετία του 1950. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το ρουσφέτι δεν είναι ελληνικό φαινόμενο, απαντάται σε όλες τις χώρες που είχαν επαφή με την Οθωμανική Αυτοκρατορία σε χώρες με αδύναμους θεσμούς.
Παρά το γεγονός ότι όλα τα Συντάγματα του Ελληνικού Κράτους απαγορεύουν την ένταξη ασχέτων διατάξεων στα νομοσχέδια, εν τούτοις εξακολουθεί να αποτελεί πρακτική είτε αυτά αποκαλούνται «σκούπα» είτε «ερανιστικά».
Εκεί εντάσσονται ρουσφέτια προσωπικά και ομαδικά. Βέβαια αυτή την κατάσταση εντείνει και η έλλειψη Συνταγματικού Δικαστηρίου, όπως έχουμε τονίσει και σε προηγούμενο σημείωμά μας, το οποίο εάν λειτουργούσε κατά τα ευρωπαϊκά πρότυπα και ασκούσε προληπτικά έλεγχο των νομοσχεδίων, δεν θα περίμενε ο πολίτης μια δεκαετία τουλάχιστον να κριθεί το θέμα συνταγματικότητα ή μη από τα ανώτατα Δικαστήρια του Α.Π. και ΣτΕ. Ακόμη χειρότερο είναι ότι πυλώνες που επιτρέπουν την συνέχιση των πελατειακών σχέσεων είναι το γεγονός ότι τα Υπουργεία εποπτεύουν περίπου συνολικά 823 φορείς. Το οποίον πρακτικά σημαίνει ότι έχουν τον έλεγχο νομιμότητας, που στην πραγματικότητα είναι απλά τυπικός.
Στο παρελθόν τρώγονταν περιουσίες και προίκες στον βωμό μιας πολιτικής καριέρας. Όπως λέγεται, ο ευπατρίδης πολιτικός Ευάγγελος Αβέρωφ πουλούσε όταν έγινε αρχηγός της Ν.Δ. κτήματα για να ξεπληρώσει τα χρέη από δάνεια που είχε λάβει το κόμμα. Λιγότερο γνωστό είναι ότι ο Νικόλαος Πλαστήρας ως Πρωθυπουργός δεν διέθετε δικό του σπίτι μένοντας στο νοίκι. Και όταν φίλος του τραπεζίτης του εξασφάλισε δάνειο για να αποκτήσει δική του στέγη, μαθαίνοντας το ευχάριστο με την καρδιτσιώτικη προφορά του είπε: «Τι είν αυτά π… λες μωρ Γιαν;». Κι εγώ με τι μούτρα θα ιβγώ στου δρόμου αν μάθουν ότι μι δώσαν δάνειου και μάλ…στα μι ευνοϊκούς όρ’ς για να πάρου σπίτ;» Λέτε να κάνουν παρόμοια αρκετοί σημερινοί πολιτικοί, χωρίς βέβαια να αρνηθούν να εισπράττουν καν το μισθό τους, όπως έπραττε ο πρώτος Κυβερνήτης της Χώρας Ιωάννης Καποδίστριας;
* Ο κ. Ιωάννης Σκουτέρης είναι Δικηγόρος, τέως αντιδήμαρχος Χολαργού