«Καλημέρα παπά-Θανάση».
Ξαφνιάστηκε ο παπάς σαν να φρενάρισε νταλίκα δίπλα του, μα βλέποντας και τη δική μου αμηχανία σταμάτησε, μου χαμογέλασε με κείνο το καλοκάγαθο χαμόγελό του και είπε .
«Μεγάλα τα παιδάκια μου, μεγάλα τα βασανάκια μου… Βλέπεις, περπατάω και παραμιλάω. Δύσκολη η ζωή, Γιώργη μου, δύσκολη η ζωή».
Κι εκεί στην άκρη του πεζοδρομίου άρχισε να ξεδιπλώνει τους καημούς και τις αγωνίες του. Ο παπά-Θανάσης έχει τρία παιδιά. Ο πρώτος, ο μεγαλύτερος, σπουδάζει στην Πάτρα, ο δεύτερος, αριστούχος στο Λύκειο, ετοιμάζεται για την Ιατρική και η θυγατέρα του, το μικρότερο παιδί του, δυο χρόνια έχει ακόμη, δυο χρόνια ακριβά γεμάτα φροντιστήρια κι ύστερα κάπου κι αυτή θα δώσει. Όσο και να ‘ναι έχει καμιά δεκαετία μπροστά του για να αλλάξει πάνω του το τριμμένο ράσο. Πώς να μην παραμιλάει ο χριστιανός!
Κι ύστερα μαθαίνεις πως η κυβέρνηση των Αρίων προτείνει για διαβούλευση, μέσα από ένα πολυνομοσχέδιο, το νομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών με το οποίο θα διπλασιάσει το μισθολόγιο της ανώτατης Ιεραρχίας. Αρχιεπίσκοπος, Μητροπολίτες, Επίσκοποι, Τιτουλάριοι Επίσκοποι (είναι εκείνοι που φέρουν τον τίτλο, χωρίς ενεργή δικαιοδοσία). Η αφρόκρεμα της εκκλησίας, άγαμοι όλοι, που τους παρέχονται όλα δωρεάν και χωρίς τις ζωτικές ανάγκες που έχει ο φίλος μου ο παπά-Θανάσης. Οι παναγιότατοι, σεβασμιότατοι, μακαριότατοι, πανιερότατοι και όλοι αυτοί οι …ότατοι που διεκδικούν για τον εαυτό τους τον τίτλο σε υπερθετικό βαθμό που κάθε φορά που ακούω την προσφώνηση μου τρυπάει τα αυτιά, γιατί ο υπερθετικός βαθμός μόνο στο υπέρτατο όν, τον τριαδικό Θεό ανήκει. Αυτό λέει η ψυχή μου.
Αλλά η κυβέρνηση του Μητσοτάκη, για να συνεχίσει το πάρτι της διαφθοράς και της σαπίλας και την επόμενη τετραετία, χρειάζεται και την δεξιά του Κυρίου όσο χρειάζεται και τους δημοσκόπους της και τα παπαγαλάκια τους δημοσιογράφους της. Γι αυτό αναγόρευσε την ανώτατη Ιεραρχία σε golden boys και ταπεινά κι ευλαβικά τους καταθέτει το προεκλογικό μπαξίσι της.
Τώρα θα δούμε, ο κύριος Ιερώνυμος και οι περί αυτού Μητροπολίτες πόσο άπληστοι μπορεί να είναι. Καλά το τυρί, αλλά τη φάκα θα τη δουν; Κι εντέλει, ο παπά-Θανάσης, αν και τσαμπουκάς παπάς, (όταν τότε πήρε την εντολή να κάνει την Ανάσταση στις 9 αντί για τις 12 τα μεσάνυχτα, την αγνόησε και για τα εμβόλια του θανάτου ποτέ δεν επηρέασε κανέναν να τα κάνει) βρίσκεται κάτω από τις –ενίοτε φασιστικές – προσταγές του εκάστοτε Μητροπολίτη που έχει τη δύναμη να τον χειραγωγεί. Οι Μητροπολίτες όμως, αλλά και ο ίδιος ο αρχιεπίσκοπος, που θα έχουν εισπράξει τα τριάκοντα αργύρια, τι θα κάνουν όταν τους απαιτηθεί να υποκύψουν στις προσταγές ενός φασιστικού και διεφθαρμένου καθεστώτος; Ας πούμε, στην περίπτωση μιας νέας καραντίνας… Ή για εθνικά γεωπολιτικά θέματα… Ή για οποιαδήποτε βρωμιά που τώρα δεν βάζει ο νους μου.
Γιατί, μωρέ; Για 4,671,90 ευρώ το μήνα; Άποροι είσαστε; Το γάλα των παιδιών σας σας έλειψε; Νοίκι πληρώνετε; Φροντιστήρια πληρώνετε; Μια κηδεία σας απομένει κι εκείνη τσάμπα θα είναι…
Α, ρε παπά-Θανάση, καλά που είσαι κι εσύ που κρατάς στη θέση του τον τρούλο της εκκλησιάς να μην πέσει και μας πλακώσει όλους…
Έτσι παραμιλώντας μπήκα στο καφενείο. Από το ραδιόφωνο ένα παλιό τραγούδι με τη φωνή του Μίλτου Πασχαλίδη με κρατάει ακίνητο με την πόρτα μισάνοιχτη και το χέρι κολλημένο στην μπετούγια.
«Μια φορά κι έναν καιρό στον τόπο τούτο το μικρό
Ζούσαν κάτι φουκαράδες, οι ραγιάδες.
Κοτζαμπάσηδες, πασάδες και σεβάσμιοι δεσποτάδες
Κυβερνούσανε τη χώρα, καλή ώρα…»
Χαμογέλασα μ’ αυτό το μικρό, ασήμαντο θαύμα. Κι έκανα μια ευχή. Τώρα κοντά να συντελεστεί και το μεγάλο, εκείνο το θαύμα που όλοι περιμένουμε. Αλλά τώρα, πριν ακόμη συνηθίσουμε την μπόχα της σαπίλας.
karalitsa2@gmail.com