Είμαι ο Μπύθουλας που διαβιώνω με αέρα κοπανιστό καθώς απολαμβάνετε εσείς το φιλετάκι σας. Που γιατροπορεύομαι με μαντζούνια περασμένων αιώνων καθώς μου στερείτε την πρόσβαση σ’ ένα αξιοπρεπές σύστημα Υγείας. Είμαι ο γονιός που τον καιρό της επίπλαστης ευμάρειας ξόδεψα τα κέρατά μου να σπουδάσω παιδιά τα οποία εσείς εξαναγκάσατε σε μετανάστευση. Είμαι ο αιμοδότης των αφεντικών σας, των τραπεζών, των διεθνών αγορών, των φίλων σας και των εχθρών σας.
Είμαι όλα τούτα και πολλά ακόμη άλλα. Μόνο μαλάκας δεν είμαι να σας ψηφίσω ξανά.
Ύστερα απ’ όλα τούτα εσείς νομίζετε ότι είμαι ο εν δυνάμει αυτόχειρας στο μακρύ κατάλογο των αυτοχείρων θυμάτων σας. Κάνετε λάθος. Είμαι και θα παραμείνω ζωντανός.
Για το λόγο αυτό, επιβάλλω από μόνος μου περιοριστικά μέτρα.
Δεν επιτρέπω στους δημοσιοκάφρους σας, τους κομματικούς σας εγκάθετους, να μου ζαλίζουν άλλο τ’ αχαμνά με την κυβερνητική ελεημοσύνη των πάσης φύσεων ψωροεπιδομάτων σας. Είναι λεφτά που κλέψατε από μένα.
Δεν επιτρέπω στους υποσχεσιολόγους του σημερινού περιττωματικού καθεστώτος να διαγράφουν το μέλλον μου μέσα από μια Ελλάδα νέα όπου στα θεμέλια του οικοδομήματός της έσφαξαν όλα τα συνταγματικά κεκτημένα μου δικαιώματα. Δεν γελιέμαι, ούτε μια θέση στον ήλιο δεν περισσεύει για μένα στη νέα Ελλάδα σας.
Δεν σας επιτρέπω να επενδύετε στις αγωνίες και τους φόβους μου. Να με απειλείτε με τα «αυτονόητα» γελοία σας επιχειρήματα, τις παραισθητικές, απελπισμένες πολιτικές σας κραυγές.
Είπαμε, δεν είμαι μαλάκας, ή τουλάχιστον, όχι τόσο όσο νομίζετε.
Και με το βλέμμα στραμμένο στις κάλπες μην με τσιγγλίζετε άλλο. Μην με χαϊδολογάτε με χάδι παιδόφιλου. Μην προσπαθείτε να με εντυπωσιάσετε με τη λογική ευτελούς star system. Αντιλαμβάνομαι απόλυτα την παντομίμα σας, αξιοθρήνητοι παλιάτσοι. Μην καιροφυλακτείτε να περάσετε στον ύπνο μου το εφιαλτικό φάντασμα του Χίτλερ και μην μου βάζετε εμένα διλλήματα γιατί κι εγώ το βλέμμα σταθερά στραμμένο στις κάλπες το έχω.
Σαν να τις βλέπω μπροστά μου. Σαν να ρίχνω τώρα το φάκελο στην σχισμή. Άλλωστε, κοντός ψαλμός, αλληλούια… αύριο, μεθαύριο… σε πέντε μήνες,,, σε δέκα… και κανένα δίλημμα δεν έχω!
Ξαπλώνω στο χορτάρι κάτω απ’ τον χειμωνιάτικο ήλιο, ανάβω το στριφτό μισαδάκι λαθραίου καπνού κι ονειρεύομαι. Ονειρεύομαι γιατί δεν καταφέρατε να στραγγίξετε τα όνειρα απ’ την ψυχή μου. Ονειρεύομαι εκείνο το αναπόδραστο κενό που σκάψατε κάτω από τα πόδια μου να μεταφέρεται κάτω από τα δικά σας ποδάρια.
Όχι, δεν ονειρεύομαι. Το βλέπω στον ξύπνιο μου. Το βλέπω να συντελείται. Αύριο… μεθαύριο… κοντός ψαλμός, αλληλούια.
Παίρνω το ρίσκο μου. Πλάθω μόνος τα όνειρά μου, εδώ στο χορτάρι, κάτω απ’ τον ήλιο. Κι αν σας περνάει μάγκες απ’ το νου πως, ύστερα από τόσα που μου κάνατε, χάσκει ο κώλος μου να βγει η ψυχή μου και πάνω στο ξεψύχισμα θα πάρετε την ψήφο μου και πάλι, την κάνατε από κούπες.
Γιατί, εγώ είμαι ο Μπύθουλας που θα βουλιάξετε μέσα του και μαζί σας όλο εκείνο το σάπιο κομμάτι της ευρωπαϊκής ένωσης, εκείνο που ψάχνει διαρκώς την πολιτική, οικονομική, ανθρωπιστική του ταυτότητα μέσα από τις λούγκρες κυβερνήσεις που κατασκευάζει.
Ναι, εγώ είμαι ο Μπύθουλας που τον τρομάζετε, τον απειλείτε, τον πηδάτε.
Αλλά εγώ είμαι και το πηδάλιο, εγώ και η μηχανή του χρόνου.
Και παρόλα τα μύρια βάσανα που τραβάω εξαιτίας σας, να ξέρετε πως παραμένω πάντοτε ατζάτος, μπρατσάτος και αρχιδοκουδουνάτος.
Γιατί, μάγκες μου, εγώ είμαι και η εξουσία.
karalitsa2@gmail.com