Αυτό το οικονομικό μαραφέτι που χρόνια τώρα, συχνά πυκνά ακούω και που λέγεται ΑΕΠ (Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν), τελικά, δεν είναι άλλο από μια κολοκύθα κούφια, ζωγραφισμένη απ’ έξω με μπογιές χρωματιστές, που επιπλέει στον αφρό υδάτων καθαρών ή μολυσμένων. Επιπλέει αδιακρίτως. Και στη λίμνη και στη θάλασσα και στο βούρκο απ’ το σκατό.
Εγώ δεν ήξερα. Ο Ορέστης μου τα είπε.
“Τί λες, ρε Μήτσο, που έχεις αγωνία πότε θα ανέβει το ΑΕΠ της χώρας για να δεις κι εσύ μια άσπρη μέρα! Μα είσαι σοβαρός;”
“Βεβαίως και είμαι. Εδώ, διεθνή πρακτορεία και ΜΜΕ το βροντοφωνάζουν, το αναλύουν, το εξηγούν. Οι δανειστές το επιβάλλουν, οι κυβερνήσεις το προσδοκούν. Επίσης, οι οικονομολόγοι, με βασικό εργαλείο το ΑΕΠ της κάθε χώρας, προσδιορίζουν την πρόοδο και την ανάπτυξή της. Την ευημερία των πολιτών της. Εγώ δηλαδή, πώς δεν θα ευημερήσω;”
Ο Ορέστης τράβηξε μια θεριακλίδικια ρουφηξιά καφέ από το πλαστικό ποτηράκι που βαστούσε. Με κοίταξε με βλέμμα βαρύ, βαρύ από τον οίκτο που κουβαλούσε.
“Α, ρε Μήτσο, φουκαρά! Το βλέπεις τούτο το πλαστικό ποτήρι; Μιας χρήσης είναι. Ε, αυτό μεγαλώνει το ΑΕΠ της χώρας μας. Απίστευτο, ε; Και όμως… Κι αυτό, επειδή κάθε χρηματική συναλλαγή που συντελείται σε μία χώρα, μεγαλώνει το ΑΕΠ της κι έτσι, εξ ορισμού αυξάνει την ευημερία των πολιτών της. Οπότε, με τον καφέ που αγόρασα από την καντίνα, συμπεριλαμβανομένου και του πλαστικού ποτηριού που τον περιέχει, αύξησα κατά τι το ΑΕΠ της χώρας μου, σε αντίθεση με χτες και προχτές που τον ήπια στο σπίτι μου σε γυάλινο φλιτζάνι, δώρο του γάμου μας, κάπου δεκαπέντε χρόνια πριν.
‘Τότε, αν είναι… να παίρνεις τον καφέ σου απ’ την καντίνα κάθε μέρα”.
“Όχι, δεν μπορώ. Δεν μου φτάνουν τα λεφτά. Είναι κι η γυναίκα άνεργη…”
“Μα θα ευημερήσουμε αν ανέβει το ΑΕΠ”.
“Όχι απαραίτητα πως θα ευημερήσουμε εγώ κι εσύ. Το ΑΕΠ καταγράφει αύξηση μέσα από την οικονομική δραστηριότητα που συντελείται στη χώρα, ανεξάρτητα ποιος έχει το οικονομικό όφελος. Να σου πω ένα παράδειγμα. Στις ΗΠΑ την χρονική περίοδο ανάμεσα στο 1973 και το1993 το ΑΕΠ αυξήθηκε κατά 50% και οι μισθοί έπεσαν κατά 14%. Αυτό σημαίνει ότι ενώ ο λαουτζίκος βυθιζόταν στην φτώχεια, μια μικρή ελίτ μάζευε το χρήμα. Ωστόσο, το γεγονός αυτό, έγινε η αιτία να μεγαλώσει το ΑΕΠ της χώρας”.
Ύστερα ο Ορέστης μου εξήγησε ότι τα βλίτα, τα αγγούρια, οι ντομάτες που φυτεύω στην αυλή μου, στο χωριό, γίνονται η αιτία να πέσει το ΑΕΠ της χώρας, μια και για τα προϊόντα αυτά δεν συντελείται οικονομική δραστηριότητα, αλλά τα τρώω τσάμπα. Το ίδιο συνέβη, όταν ο μπατζανάκης μου ο Σάκης, που όλο και κάτι παραπάνω απ’ τα δικά μου πιάνουν τα χέρια του, μου άλλαξε χωρίς αμοιβή την μπαταρία του νιπτήρα. Ακόμη και τότε που χάρισα σ’ ένα ορφανοτροφείο τα παλιά ρούχα και παιχνίδια των παιδιών. Αλλά και τότε που φιλοξενήσαμε στο σπίτι τα δίδυμα της Αφροδίτης, η οποία χρειάστηκε να χειρουργηθεί και χρήματα περισσευούμενα δεν είχε να πληρώσει κάπου να της κρατήσουν τα παιδιά.
Καθώς μιλούσε ο Ορέστης, οι ενοχές ξεχείλιζαν από τα σωθικά μου κι έφερναν βόλτες γύρω απ’ το λαρύγγι μου, γιατί είχα κάνει κι άλλα σε βάρος του ΑΕΠ της χώρας μου που ο φίλος μου δεν γνώριζε.
Γηροκόμησα τη μάνα τον πατέρα και την πεθερά μου αντί να τους κλείσω σ’ ένα ίδρυμα για να αυξήσω το εθνικό Εγχώριο προϊόν μας.
Αρνήθηκα να πάρω δάνεια που δεν θα μπορούσα να εξοφλήσω, τον καιρό που οι τράπεζες με εκλιπαρούσαν.
Συμμετείχα σε διαδηλώσεις για την καταστροφή των φυσικών πόρων της γης, την στιγμή που η καταστροφή αυτή σε κάποιους φέρνει τεράστια κέρδη, κέρδη που αυξάνουν το παγκόσμιο ΑΕΠ.
Δεν εμβολιάζομαι. Δεν καταπίνω φάρμακα χωρίς σοβαρή αιτία και γιατροπορεύομαι με βότανα κατευθείαν απ’ τη φύση. Δεν καπνίζω. Δεν πίνω όταν οδηγώ για να πάρω σβάρνα κάνα φουκαρά που ο τραυματισμός του (νοσοκομεία, χειρουργεία, φάρμακα) θα μπορούσε να αυξήσει το ΑΕΠ της χώρας. Όσο μπορώ πιο σπάνια τρώω τρόφιμα τίγκα στη χημεία τα οποία, εντέλει, τόσο μεγάλο κέρδος σε κάποιους αποφέρουν.
Τί άλλα να σκεφτώ! Είναι τόσα πολλά που μου βαρύνουν τη συνείδηση έναντι του ΑΕΠ της χώρας μου και όχι μόνο.
Του ΑΕΠ, που με την άνοδό του προσδοκώ…
Τί ακριβώς προσδοκώ μέσα από την ανισότητα, την παρακμή, την εξαθλίωση;
Όχι, πες μου… τί ακριβώς προσδοκώ, εγώ ο Μήτσος, μέσα από την ευημερία των αριθμών που καταγράφει το ΑΕΠ της χώρας μου ή ακόμη και όλου του πλανήτη;
karalitsa2@gmail.com