Αναλυτικά η τοποθέτησή του:

Για τον εκλογικό στόχο του ΠΑΣΟΚ και την ανάγκη πολιτικής αλλαγής

«Ο στόχος του ΠΑΣΟΚ είναι αυτός που έχουμε πει από την πρώτη στιγμή, ο οποίος δεν έχει αλλάξει καθόλου. Δηλαδή, πάρα πολύ απλά, εμείς διαφωνούμε με το μείγμα πολιτικής το οποίο εφαρμόζεται σήμερα στη χώρα.

Τι σημαίνει αυτό; Θεωρούμε ότι οι κυβερνητικές επιλογές είναι τέτοιες που, σε μια σειρά από θέματα, ειδικά στα κρίσιμα θέματα της καθημερινότητας, όπως η ακρίβεια, το σούπερ μάρκετ, η ενέργεια, το ρεύμα, η στέγαση, τα ενοίκια, οτιδήποτε αφορά την καθημερινότητα του κόσμου, το κόστος της ζωής και της διαβίωσής του, περιθωριοποιούν τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία προς όφελος πάρα πολύ λίγων, ελάχιστων, που ευνοούνται πραγματικά από τις σημερινές συνθήκες.

Άρα, αυτό πρέπει να αλλάξει.

Πώς αλλάζει αυτό; Να κάνω ένα ερώτημα: αν είσαι καλύτερος δεύτερος από την προηγούμενη φορά, μπορείς να εφαρμόσεις τις ιδέες και την πολιτική σου και να το αλλάξεις; Απαντάω μόνος μου στον εαυτό μου: δεν μπορείς.

Άρα, αυτός είναι ο μονόδρομος που θέτει τη στοχοθεσία. Ποια είναι; Να κερδίσουμε τις εκλογές, για να μπορέσουμε να εφαρμόσουμε το δικό μας πρόγραμμα διακυβέρνησης. Και εκεί κάνει τη διαφορά το ΠΑΣΟΚ. Όχι απλώς στο να λέμε τι δεν κάνει καλά η Ν.Δ ή να ασκούμε κριτική σε όλες τις αντιφάσεις της, αλλά στο πώς εμείς, με ένα ολοκληρωμένο σχέδιο διακυβέρνησης για την επόμενη μέρα, θεωρούμε ότι μπορούμε να αλλάξουμε αυτό το μοντέλο πολιτικής.

Αλλάζουμε το μοντέλο πολιτικής, αλλά εγγυόμαστε και τη σταθερότητα και την ασφάλεια στη χώρα, που είναι και το δίλημμα που βάζει η Ν.Δ. Δεν παίζει κανείς με αυτήν. Αυτό που θα κριθεί είναι ποιους θα αφορούν οι προτεραιότητες της επόμενης κυβέρνησης.

Αν με ρωτάτε αν σήμερα είναι εύκολος ο στόχος, θα σας πω ειλικρινά ότι δεν είναι εύκολος. Αν με ρωτάτε αν θεωρώ ότι θα μπορούσε να είναι ρεαλιστικός, πιστεύω ναι.

Γιατί; Γιατί εγώ εκτιμώ ότι το ΠΑΣΟΚ έχει μια πολιτική ανθεκτικότητα, μια προγραμματική ανθεκτικότητα, μια γείωση στους μαζικούς χώρους, έχει την ιστορική συνέχεια της δημοκρατικής παράταξης, έχει παραχθέν έργο στο παρελθόν που αποτελεί αξιοπιστία για το μέλλον. Αυτά είναι συγκριτικά πλεονεκτήματα που δεν τα έχει άλλος.

Άρα, αυτό εκτιμώ ότι θα μας κατατάξει τουλάχιστον σε μία από τις δύο πρώτες θέσεις στην πρώτη εκλογική αναμέτρηση.

Θεωρώ ότι η πρώτη εκλογική αναμέτρηση δεν θα παράξει κυβερνητικό συσχετισμό, άρα πιθανώς να πάμε και σε δεύτερη εκλογική διαδικασία, όπου εκεί θα επαναδιατυπωθούν τα ερωτήματα και θα αφορούν, κατά βάση, ξανά καθαρά όμως αυτή τη φορά τους δύο πρώτους και όχι τον υπερκατακερματισμό που υπάρχει σήμερα ή παρουσιάζεται να υπάρχει σήμερα στην αντιπολίτευση ως εναλλακτική.

Εκεί, λοιπόν, το ΠΑΣΟΚ θα έχει την ευθύνη να εκπροσωπήσει, ως κατά βάση μοναδική αντιπρόταση για κυβέρνηση απέναντι στη Ν.Δ., αυτόν τον κόσμο που θέλει αυτή την πολιτική αλλαγή. Άρα, εκεί θεωρώ ότι υπάρχει και μια πολύ πιο πολλαπλασιαστική συνθήκη αλλαγής των κοινωνικών και των εκλογικών συσχετισμών».

Για το οικονομικό σχέδιο του ΠΑΣΟΚ και τα προβλήματα της καθημερινότητας των πολιτών

«Αντίπαλός μας είναι η Ν.Δ., είναι η κυβερνητική πολιτική και, κατά βάση, για να το βάλω και στην ουσία του θέματος, είναι τα προβλήματα, τα εμπόδια, οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει ένας κόσμος στην καθημερινότητά του.

Και επιμένω στην καθημερινότητα, γιατί ακριβώς εκεί δίνουμε έμφαση. Από τη μία το θέμα της ακρίβειας, από την άλλη το πώς ενισχύεις το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών: συνταξιούχοι, δημόσιοι υπάλληλοι, συλλογικές συμβάσεις εργασίας στον ιδιωτικό τομέα, ελεύθερο επάγγελμα. Δηλαδή, η μεγάλη καρδιά της ελληνικής κοινωνίας.

Και κρίσιμα ειδικά θέματα που αφορούν τη διαχείριση του ιδιωτικού χρέους, για παράδειγμα. Αφορά πάρα πολλούς δανειολήπτες.

Το ΠΑΣΟΚ έχει καταθέσει ολοκληρωμένη πρόταση που αλλάζει τις προτεραιότητες σε σχέση με αυτό που έκανε η Ν.Δ μέχρι και πολύ πρόσφατα, ακόμα και με το άρθρο 23 που έφερε στη Βουλή.

Ή τα θέματα που αφορούν την προοπτική στο δημογραφικό, στη στέγαση, στο κοινωνικό κράτος, στην υγεία, στην εκπαίδευση. Όλο αυτό είναι ένα διαφορετικό μοντέλο διακυβέρνησης της χώρας.

Προσπαθεί πολλές φορές η κυβέρνηση να εγκλωβίσει την κουβέντα, επίσης τεχνητά, στο «πόσο κάνει αυτό που μου λες;», για να το πω πολύ απλά.

Ποια είναι η διαφορά; Εμείς δεν ζητάμε να μοιράσουμε διαφορετικά από τη Ν.Δ. το υπόλοιπο που προκύπτει στον κάθε προϋπολογισμό, με βάση την υπερφορολόγηση της έμμεσης φορολογίας, εκμεταλλευόμενη και εργαλειοποιώντας την ακρίβεια, τον πληθωρισμό και τις υψηλές τιμές.

Εμείς έχουμε ένα συνολικά διαφορετικό μοντέλο διακυβέρνησης της χώρας, που έχει τρεις κατηγορίες μέτρων.

Μέτρα που κοστίζουν. Τα έχουμε κοστολογήσει όλα με όρους δημοσιονομικής ευθύνης. Εμείς ποτέ δεν παραδώσαμε στην επόμενη κυβέρνηση δημοσιονομικό έλλειμμα 15,5%. Δεν θα το κάναμε ούτε τώρα, να παίξουμε με οποιαδήποτε πιθανότητα χρεοκοπίας της χώρας. Δεν θα το κάναμε ποτέ.

Δεύτερον, μέτρα που δεν κοστίζουν δημοσιονομικά, αλλά απαιτούν συγκρούσεις, ρήξεις με κατεστημένα συμφέροντα, για να ανοίξουν τον χώρο και τις ευκαιρίες στους πάρα πολλούς και όχι στους ελάχιστους φίλους και κολλητούς, οι οποίοι σήμερα ευνοούνται.

Και τρίτον, και βασικό, μέτρα που φέρνουν έσοδα στο κράτος.

Όλα αυτά μαζί, λοιπόν, μπορούν να διαμορφώσουν ένα άλλο μείγμα πολιτικής.

Δεν μπορούμε να πανηγυρίζουμε που επί δέκα χρόνια λειτουργούσαν όλοι αυτοί που φοροδιαφεύγουν με ανύπαρκτους σχεδόν ελεγκτικούς μηχανισμούς και κλέβοντας εκατοντάδες εκατομμύρια από το ελληνικό κράτος. Άρα, αυτή είναι μια πολύ μεγάλη κουβέντα. Να σας πω ένα παράδειγμα.

Η τεκμαρτή φορολόγηση στο ελεύθερο επάγγελμα. Ε, ναι, δεν έπιασε τη μεγάλη φοροδιαφυγή. Δεν την έπιασε. Απλώς διεύρυνε τη φορολογική δεξαμενή, κυρίως στα χαμηλά εισοδήματα των ελεύθερων επαγγελματιών. Είναι μέτρο με λανθασμένο πρόσημο και αναποτελεσματικό για να πιάσεις τη μεγάλη φοροδιαφυγή.

Το πρώτο και βασικό είναι σοβαροί ελεγκτικοί μηχανισμοί του κράτους, που να κάνουν τη δουλειά τους. Οι νόμοι υπάρχουν. Το θέμα είναι ποιος τους εφαρμόζει. Και η επάρκεια των υπηρεσιών, ακόμα και σε στελεχιακό δυναμικό, για να μπορέσουν να τους εφαρμόσουν. Μια πολύ καλύτερη στελέχωση των υπηρεσιών αυτών και η πολιτική βούληση να κάνουν τη δουλειά τους σίγουρα θα μπορούσαν να λειτουργήσουν.

Να σας πω ένα μέτρο ως παράδειγμα, το οποίο μπορεί να συνδυάζει και τη μείωση του ΦΠΑ και την πάταξη της φοροδιαφυγής. Γιατί γίνεται μεγάλη κουβέντα και για το αν η μείωση του ΦΠΑ περνάει τελικά στην κατανάλωση. Αν μιλήσεις με οποιονδήποτε επιμελητηριακό φορέα, θα σου το πουν ως παράδειγμα. Τι να κάνουμε; Μειώνουμε τον ΦΠΑ. Στο ράφι κράτα το όπως είναι. Γιατί κράτα το όπως είναι για να μπορεί ο πολίτης να το βλέπεις και να μην τον ξεγελάσεις. Αν πληρώσεις με κάρτα αυτοματοποιημένα μειώνεται ο ΦΠΑ στην κάρτα. Άρα, κερδίζει ο καταναλωτής, μειώνοντας την τιμή. Περνάει η μείωση του ΦΠΑ στην κατανάλωση. Και έχεις και κίνητρο για τη διεκπεραίωση της ηλεκτρονικής συναλλαγής, που θα πατάξει τη φοροδιαφυγή. Τουλάχιστον την υψηλή ή τη μεγάλη ή οποιαδήποτε έκφανσή της. Είναι πολύ απλοί τρόποι που έχουν ενταχθεί στη δική μας προγραμματική δουλειά.

Το κράτος πρέπει να κάνει τη δουλειά του.

Αλλά να πούμε και το εξής, για να είμαστε πολύ καθαροί. Το σκεπτικό στη λειτουργία αυτή είναι συνολικά πώς μπορείς να διαμορφώσεις όρους στους οποίους οι ήδη υφιστάμενοι νόμοι θα μπορούν να βρίσκουν εφαρμογή για όλους. Ώστε αυτός ο Έλληνας πολίτης, ο οποίος πληρώνει τους φόρους του και είναι συνεπής, να μπορεί να δει ότι το κράτος είναι δίκαιο απέναντι συνολικά σε εκείνους στους οποίους απευθύνεται και όχι απλά σε λίγους. Ώστε το αίσθημα αυτής της δικαιοσύνης να περνάει μετά και ως εμπιστοσύνη του πολίτη πίσω στο κράτος. Και τι χρειαζόμαστε αυτή την εμπιστοσύνη. Ίσως περισσότερο από οτιδήποτε άλλο».

Για την πολιτική αντιπαράθεση

«Είμαστε σε μια πολύ δυναμική πολιτική συνθήκη και εμείς δεν θέλουμε να τα λέμε ωραία. Θέλουμε να έχουμε την ευθύνη να εφαρμόσουμε στην πράξη αυτά που λέμε, γιατί αν δεν απαντάς σε ανάγκες του κόσμου, δεν είσαι τελικά χρήσιμος, άρα δεν έχεις νόημα και λόγο να ύπαρξης στην πολιτική διαδικασία.

Άρα, σκοπός είναι η ρητορική που αφορά τον προγραμματικό λόγο να βρίσκει πεδίο εφαρμογής και να είσαι αξιόπιστος. Αυτά που λες σήμερα να τα λες και αύριο. Όχι να θυμάσαι ότι η υπόσχεσή σου για τη μείωση του ΦΠΑ το ’19 τελικά είναι ανέφικτη σήμερα και να επικαλείσαι τη δημοσιονομική σου υπευθυνότητα.

Το δίπολο ή ο συσχετισμός με το κόμμα του κ. Τσίπρα, εγώ δεν το συμμερίζομαι με την εξής έννοια. Προφανώς και στην πολιτική ούτε θα ξεχάσουμε, ούτε γεννηθήκαμε σήμερα, ούτε προσγειωθήκαμε τώρα στο πολιτικό σκηνικό της χώρας. Ειδικά αυτοί που έχουν κυβερνήσει πρόσφατα θα κριθούν και για τις πολιτικές τους επιλογές.

Όλοι είναι εκεί, κρίνονται. Η δική μας στόχευση είναι η κυβερνητική πολιτική και να αλλάξουμε το παρόν. Προφανώς, υπενθυμίζοντας την αναξιοπιστία, κατά βάση, εκείνων που κυβέρνησαν πρόσφατα. Είχαν την ευκαιρία να αλλάξουν τις συνθήκες και δεν το έκαναν πράξη. Και άρα βάζουν και χαμηλά τον πήχη σύγκρισης με τη Ν.Δ».

Για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου και την ανάγκη θεσμικής ενημέρωσης

«Θα προέτρεπα την κυβέρνηση, ειδικά όταν μιλάμε για θέματα εθνικού ενδιαφέροντος, τα οποία είναι τόσο σημαντικά και τόσο κρίσιμα, όπως για παράδειγμα η πόντιση του καλωδίου της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ, να μην κοιτάμε με το βλέμμα στραμμένο στο πώς θα αξιοποιήσουμε λίγο τη συνθήκη για να αποκομίσουμε εκλογικά κέρδη, αλλά να δούμε την πολιτική ουσία.

Και αυτό η Ν.Δ. σήμερα δεν το κάνει και θα έπρεπε να το κάνει, ειδικά όταν έχει απέναντί της το ΠΑΣΟΚ.

Γιατί εμείς πάντα λειτουργούμε με όρους ευθύνης, ειδικά στα θέματα εξωτερικής πολιτικής και στα εθνικά μας ζητήματα.

Συγκεκριμένα, εμείς στο θέμα της πόντισης του καλωδίου, και σας το λέω με απόλυτη ειλικρίνεια, θα είμαστε πανευτυχείς αν η διαδικασία αυτή ολοκληρωθεί. Όχι για εμάς, για τη χώρα μας, για να σπάσει ο ενεργειακός αποκλεισμός της Κύπρου, για ένα έργο ευρωπαϊκής σημασίας που αφορά και την Ελλάδα και την Κύπρο.

Αυτό, όμως, που οφείλουμε να κάνουμε είναι να ασκούμε τον θεσμικό κοινοβουλευτικό έλεγχο απέναντι στην κυβέρνηση, ζητώντας την αναγκαία στοιχειώδη ενημέρωση για τα βασικά.

Να σας πω τέσσερα πολύ γρήγορα που ρωτάμε την κυβέρνηση.

Πρώτον: αν η κυβέρνηση γνώριζε για τη ρηματική διακοίνωση της Γαλλίας έναντι της Τουρκίας, αν είχε ενημερωθεί από πριν, αν ήξερε το περιεχόμενο και αν τελικά το είχε εγκρίνει αυτό το πράγμα. Θέλουμε να έχουμε επίσημη ενημέρωση γι’ αυτό.

Δεύτερον: γιατί η Γαλλία, ως μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και συμβαλλόμενο μέρος στη Σύμβαση για το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, έστειλε ενημέρωση για ένα τεχνικό ζήτημα, για το οποίο όλοι οι υφιστάμενοι κανόνες της λένε ότι μπορεί να προχωρήσει χωρίς καμία απολύτως ενημέρωση στη διαδικασία αυτή;

Τρίτον: πώς ακριβώς προκύπτουν ζητήματα ασφάλειας επί της ναυσιπλοΐας, που αναφέρθηκε χθες ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, όταν αυτό λύθηκε, προφανώς, με τη NAVTEX που σωστά εξέδωσε η ελληνική πλευρά την περασμένη Παρασκευή;

Τέταρτον: ποια είναι η οπτική ή το σκεπτικό για την επίδραση όλων αυτών στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και στις ελληνικές θέσεις;

Για όλα αυτά ζητάμε θεσμική ενημέρωση από την κυβέρνηση».