«Επιτέλους, να που η Ευρώπη αναγνώρισε ότι έχει αξία και του γέρου η ζωή…» Θριαμβολογούσε η Αγλαΐα η οποία, εδώ και τρεις μήνες έχει μπει σε λίστα να χειρουργηθεί σε Δημόσιο Νοσοκομείο. Μα σαν με είδε να πικρογελάω, μπήκαν στ’ αυτιά της ψύλλοι που έφτασαν μέχρι τα μηνίγγια της.
«Τι… όχι; Αποκλείεται, αποκλείεται…»
Κούνια που την κούναγε την Αγλαΐα. Σε τούτη δω τη χώρα, τίποτα δεν αποκλείεται. Και ναι, σωστά το διάβασε, αλλά η Ελλάδα δεν βρίσκεται στη λίστα των δικαιούχων κρατών για τον απλούστατο λόγο ότι δεν υπέβαλε το σχετικό αίτημα.
Όχι κύριοι, εμείς δεν θέλουμε βοήθεια για την μακροχρόνια φροντίδα των ηλικιωμένων μας. Εμείς τους έχουμε χεσμένους! Έχουν τον τρόπο τους να καλύψουν το κόστος μιας ιδιωτικής περίθαλψης; Εντάξει, χαλάλι τους να ζήσουν. Δεν έχουν τα λεφτά; Άντε, να αραιώνουμε… Εμείς ως κράτος διαθέτουμε το 0,16% του ΑΕΠ για δημόσιες δαπάνες μακροχρόνιας φροντίδας. Και πολύ σας και καλό σας! Τώρα, αν οι άλλοι, οι κουβαρντάδες ευρωπαίοι διαθέτουν κατά μέσο όρο το 1,71% δικό τους πρόβλημα. Βρε, τελευταίοι είμαστε στην ευρωπαϊκή Ένωση σχετικά με την φροντίδα των χρονίως πασχόντων και ατόμων με αναπηρία, όπως λέει μια πρόσφατη μελέτη του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών. Αλλά αυτό είναι επιλογή, δεν το λες κουσούρι.
Αχ, κάποτε αυτοί οι άλλοι ευρωπαίοι θα μας ευγνωμονούν για όσα τους μαθαίνουμε… Αλλά τι μας νοιάζει, αυτούς θα κοιτάμε τώρα; Εμείς έχουμε ένα Ζελένσκι με αστείρευτες ανάγκες να ταΐσουμε, μια Γερμανία να σώσουμε και μια Ρωσία να νικήσουμε μια και όπως λέει και ο πρωθυπουργός είμαστε σε πόλεμο μαζί της. Τόσα έξοδα, τόσες υποχρεώσεις… Στα κομμάτια οι γέροι, στον Καιάδα… στον Καιάδα…
Θα ήθελα ακόμη να πω στην Αγλαΐα ότι η Ελλάδα παρουσιάζει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά στην ΕΕ ιδιωτικών δαπανών Υγείας αλλά κοιτάζοντας το πανιασμένο της πρόσωπο φοβήθηκα ότι αν συνεχίσω θα την σκοτώσω. Κι εγώ νοιάζομαι για την Αγλαΐα κι ας είναι 82 ετών. Υπήρξε μια γυναίκα αγωνίστρια που αγωνίστηκε, δούλεψε, έδωσε στην κοινωνία τέσσερα παιδιά, κράτησε με τον οβολό της για χρόνια ζωντανό το ταμείο ασφάλισής της και με τους φόρους της χρηματοδότησε μεγάλα και μικρά έργα που έγιναν στην πατρίδα μας, τα οποία με την σειρά τους πριμοδοτούν τις μίζες του κάθε κερατά που αποφασίζει ότι δεν χρειάζεται ούτε καν να αιτηθεί τα λεφτά που δικαιούται η Ελλάδα από την ΕΕ για να βοηθήσει τα γερόντια τα ανήμπορα.
Κι ύστερα άκουσα τον πρωθυπουργό να λέει ότι «πατριωτισμός είναι τα Rafale στο Αιγαίο και ο φράχτης στον Έβρο».
Όχι, κύριε Μητσοτάκη, πατριωτισμός είναι να αγαπάς την Αγλαΐα και να φροντίζεις την υγεία της. Την Αγλαΐα και την κάθε Αγλαΐα που δεν έχει λεφτά να πληρώσει τα φιλαράκια σου της Ιδιωτικής Υγείας. Τότε ναι, θα είσαι πατριώτης.
karalitsa2@gmail.com