Μήτσο, το 1/3 του παγκόσμιου πληθυσμού της γης ζει στα όρια της πείνας ή και λιμοκτονεί. Η Κριστίν Λαγκάρντ κρούει τον κώδωνα μεγάλης επισιτιστικής κρίσης στην Ευρώπη και προαναγγέλλει δελτία για τρόφιμα και καύσιμα. Αξιωματούχος του ΟΗΕ το είπε ξεκάθαρα. Αν μείνουν ακόμη ένα μήνα κλειστά τα στενά του Ορμούζ, η έλλειψη λιπασμάτων θα φέρει πείνα στην Ευρώπη. Ακόμη, τόσο ο ΟΗΕ όσο και μεγάλες ΜΚΟ κάνουν έκκληση να μην γίνεται η πείνα πολεμικό εργαλείο. Δεν σου λέει κάτι αυτό; Η Γερμανία, η μεγαλύτερη οικονομία στην Ευρώπη, καταρρέει. Η δεύτερη μεγαλύτερη Τράπεζα της Ελβετίας έτοιμη κι αυτή να καταρρεύσει. Κατά καιρούς στην Αμερική ακούμε για πολύ περίεργες πυρκαγιές σε εργοστάσια τροφίμων, ενώ στην Ευρώπη αλλά κυρίως στη χώρα μας θανατώνουν με όποιο πρόσχημα το ζωικό κεφάλαιο. Κυβερνήσεις της σήψης και της παρακμής και μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες οδηγούν τους λαούς στην πείνα. Ύστερα θα μοιράσουν τον κόσμο ξανά.
Ξύπνα Μήτσο. Μ’ ακούς;
Ο Μήτσος ξυπνάει ενοχλημένος, με κοιτάζει με βλέμμα μουρόχαυλο και με ύφος ανθρώπου που έχει offshore σε οικονομικούς παραδείσους, μου λέει.
«Μην αγχώνεσαι, ρε, για βλακείες. Υπάρχει περίπτωση όλα αυτά τα αγαθά που γεμίζουν τα ράφια των καταστημάτων να χαθούν γιατί τα στενά του Ορμούζ παραμένουν κλειστά; Εμείς ποτέ δεν θα πεινάσουμε».
«Τα ράφια των καταστημάτων είναι γεμάτα από τις περσινές σοδειές των προϊόντων. Για τις φετινές σοδειές χρειαζόμαστε λιπάσματα και φυτοφάρμακα που δεν θα τα έχουμε αν δεν ανοίξουν τα στενά. Χρειαζόμαστε ζωοτροφές για να καλύψουμε αυτή την ελάχιστη επάρκεια κτηνοτροφικών προϊόντων που έχουμε ως χώρα».
Ο Μήτσος, έξυσε το κεφάλι του και με δυο κουβέντες έδωσε, ο κερατάς, τα ρέστα του.
«Και δεν λες, καλλίτερα! Υπογράψαμε την συμφωνία ελεύθερου εμπορίου με τα κράτη της Mercosur, την κοινή αγορά της Νοτίου Αμερικής, οπότε θα τα τρώμε και φτηνότερα. Μπράβο βρε στην κυβερνησάρα μας, πρώτη και καλλίτερη υπέγραψε την συμφωνία!»
Νομίζω ότι ο Μήτσος είναι καλλίτερα να κοιμάται…
Προσπάθησα να του εξηγήσω ότι η κυβερνησάρα μας μόλις άνοιξε τάφο βαθύ στους εγχώριους παραγωγούς αγρότες και κτηνοτρόφους. Μόλις έκαψε τις εν δυνάμει εξαγωγές μας. Έτσι, τώρα που χωνέψαμε την αποβιομηχάνιση της ευρωπαϊκής ένωσης, καιρός να θάψουμε και την αγροτική μας οντότητα και να ρισκάρουμε διατροφικά με προϊόντα αμφιβόλου ποιότητας και αβέβαιων προδιαγραφών. Και όλα αυτά χωρίς κανένα συμφέρον. Χωρείς εθνικό οικονομικό όφελος, απαιτήσεις, και κόκκινες γραμμές.
Κι όσο για το όνειρο της διατροφικής μας αυτάρκειας, προς όφελος κυρίως των επόμενων γενεών, αυτό όλο και απομακρύνεται προς τα βάθη του ορίζοντα. Επειδή ο Μήτσος χουζουρεύει αραχτός. Επειδή κοιμάται όρθιος. Επειδή ποτέ δεν θα πιστέψει ότι η πείνα τον έχει βάλει στο σημάδι. Η πείνα έρχεται ολοταχώς να του στεγνώσει το λαρύγγι. Και τότε, μόνο τότε, θα ξυπνήσει ο Μήτσος, θα τρέξει στο super market και θα φορτώσει το αμάξι με ρύζια, αβοκάντο και κωλόχαρτα.
Ύστερα θα βρίζει τις διεθνείς αγορές, τις πολυεθνικές εταιρείες και την κυβερνησάρα του. Αλλά θα βρίζει από μέσα του γιατί, από την πείνα, δύσκολα θα βγαίνει η φωνή του.
Τότε, ο Μήτσος θα γίνει ένα από τα θύματα του πιο ανίκητου πολεμικού εργαλείου. Της πείνας. Και θα συνεχίσει να κοιμάται, μέχρι να πεθάνει.
Και θα πεθάνει επειδή κοιμόταν και δεν είδε την πείνα να έρχεται. Αν την έβλεπε θα έβαζε μπροστά τα στήθια του, θα την πολεμούσε. Και ας πέθαινε τότε, βρε αδελφέ. Τουλάχιστον θα πέθαινε χορτάτος.
karalitsa2@gmail.com