Αχ, ρε Μήτσο, ίσως να είσαι και ο τελευταίος άνθρωπος σ’ αυτή τη χώρα που αναβιώνεις εκείνο το παλιό έθιμο που οι άνθρωποι κάθε πρώτη του Απρίλη έλεγαν μεταξύ τους μικρά αθώα ψεματάκια. Είναι τόσα πολλά, τόσο χονδροειδή τα ψέματα που καταναλώνουμε κάθε μέρα, ώστε όλοι μας είμαστε εθισμένοι πια σ’ αυτά. Από στόμα σε στόμα, από πολιτικό σε δημοσιογράφο, από δημοσιογράφο σε δικαστή, από δικαστή σε αστυνόμο, από αστυνόμο σε παπά, το ψέμα έγινε ο συνήθης μηχανισμός που ενεργοποιεί την καθημερινότητά μας.
Όλοι τα πιστεύουν τα ψέματα; Όχι. Αν τα πίστευαν όλοι, η ανυποληψία δεν θα κάλυπτε το πολιτικό μας σκηνικό και τους ζωτικούς χώρους επιρροής του. Τότε, αφού μέρος του λαού δεν πιστεύει τα συστημικά ψέματα, πώς τολμά τούτη η κυβέρνηση και μας τα φτύνει στα μούτρα σαν να είμαστε όλοι ο Μήτσος ο κουτούτσικος, ο λίγο σαχλαμαράκιας; Κι εμείς πώς αντέχουμε από τον καναπέ του σαλονιού μας να γινόμαστε άβουλοι αποδέκτες του κυνισμού, των ψεμάτων, της διαφθοράς τους!
Ο Μήτσος είπε το αθώο ψεματάκι του κι ύστερα το ομολόγησε. Πλάκα σου κάνω, είπε. Αυτοί έχουν κάνει το ψέμα εργαλείο διακυβέρνησης, τόσο που κάθε ημέρα διακυβέρνησής τους είναι Πρωταπριλιά. Το ξέρουμε, το καταλαβαίνουμε, μα δεν τους νοιάζει, ευθαρσώς μας το δείχνουν. Αυτό δεν είναι πλέον ψέμα, είναι διαφθορά επί της διαφθοράς!
Και από πού να ξεκινήσω! Από τη διαχείριση της πανδημίας ή από την αναβάθμιση του ΕΣΥ και της ανώτατης Παιδείας όπου πίσω από τα ψέματα κρύβονται ιδιωτικά συμφέροντα! Μήπως από την ακρίβεια και τα Καρτέλ όπου ανακοινώνει η κυβέρνηση με διθυραμβικό τρόπο ύπουλα και ανεπαρκή μέτρα, τα λεγόμενα pass… και pass… και pass… Όπου το χρήμα φεύγει από την τσέπη του λαού για να καταλήξει μέσω του λαού και πάλι στις αχανείς τσέπες των Καρτέλ.
Αγέρωχος και αδιάφθορος ο πρωθυπουργός, κωλοχτυπιέται πως είναι αθώος σχετικά με τις υποκλοπές, δεν ξέρει, δεν άκουσε. Μόνο τις ντουφεκιές έχει ακούσει, κάτι, έτσι, ξώφαλτσα. Αλλά τα σκάγια, τελευταία, άρχισαν να τον παίρνουν, τώρα που κάποιος έβαλε στο σημάδι τις ψευτιές… «Εγώ πουλάω μόνο σε κυβερνήσεις και μυστικές υπηρεσίες» είπε. Και αν έχει και τις αποδείξεις, άντε να τον βγάλεις τώρα ψεύτη.
Και για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, σαν να έρχεται ομοβροντία από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Άντε να δούμε, γιατί σιχάθηκα τον εαυτό μου με τη γιορτή του ψεύδους που στήθηκε στο ναό της Δημοκρατίας και στήθηκα κι εγώ να καμαρώνω τους Χασάπηδες, τους Φραπέδες και όλη την συμμορία της Νέας Δημοκρατίας που κέρδιζε λαχεία και λοιπά ασύστολα ψεύδη.
Έτσι είναι η ζωή, θα πεις, μια διαρκής Πρωταπριλιά που αποφέρει κέρδη στους ολίγους και φτώχεια, πόνο κι αηδία στους πολλούς. Αλλά όταν χάνονται ανθρώπινες ζωές για τα συμφέροντα αυτών των διεφθαρμένων ολίγων, πώς το κουκουλώνεις κάτω από μια στοίβα ψέματα, ρε άτιμε; Έχεις ευθύνη ως κράτος; Όχι, λες. Δεν υπάρχει συγκάλυψη, λες, και το λες την στιγμή που η συγκάλυψη είναι εξόφθαλμη. Και το λες και επιμένεις μέχρι που ακούγεται ξεκάθαρα η φωνή του Διοικητικού Πρωτοδικείου. «Υπάρχει ευθύνη του Δημοσίου». Πες μας τώρα, φταις ή δεν φταις, να τελειώνουμε με τα Πρωταπριλιάτικα ψέματα. Να ξεβρομίσει και η δική μου ψυχή από την αποφορά της σκατίλας του «επιτελικού σου κράτους».
Κοίτα να δεις λοιπόν πως επιβεβαιώνεται ότι το ψέμα έχει κοντά ποδάρια!
Αρκεί να μην καταφέρεις να του τα κοντύνεις κι άλλο και γιορτάζουμε επίσημα ως εθνική επέτειο την Πρωταπριλιά και βουλιάξουμε όλοι μαζί στο βούρκο του διεφθαρμένου κράτους κι αρχίσουμε να πιστεύουμε ότι το ψέμα έγινε αλήθεια κι εμείς πως είμαστε όλοι μαζί μια ωραία ατμόσφαιρα…
karalitsa2@gmail.com