Αλλά τι λέω! Εδώ χάψαμε το παραμύθι της Κεραμέως για το 13ωρο που λέει ότι θα είναι για το εργαζόμενο δυνατότητα και όχι υποχρέωση. Πες λοιπόν εσύ, αύριο το πρωί, στο αφεντικό ότι δεν συμφωνείς να δουλέψεις έντεκα, δώδεκα, δέκα τρεις ώρες που απαιτεί εκείνος, σχόλασε κανονικά στο οχτάωρό σου και ύστερα πήγαινε σπίτι σου και περίμενε να αυτορυθμιστεί η αγορά για να ψωνίσεις γάλα, ραπανάκια και ξηρά φασόλια να ταΐσεις την οικογένεια. Γελάς, ε;
Ντροπή σου που γελάς. Εσύ, το λάφυρο του ολιγοπωλίου των κερδοσκόπων. Γελάς και υπομένεις και ελπίζεις και πιστεύεις όλα όσα σου λένε για να κουκουλώσουν τη δική τους ανεπάρκεια, για να κρύψουν τα δικά τους, αλλά και των πολιτικών τους φίλων τα οικονομικά συμφέροντα Και όταν λέμε «φίλων» μην πάει το μυαλό σου σε κάποιους σαν το φιλαράκι σου τον Θωμά που και την μπουκιά απ’ το στόμα του αν χρειαστεί σου δίνει. Για άλλες φιλίες μιλάμε τώρα. Ανελέητες φιλίες…
Σκέψου να είχες φίλο εκείνο τον επιχειρηματία από τα Ιωάννινα που έχει το κυλικείο του Κοινοβουλίου! Ακούω μάλιστα πως έχει απλωθεί σαν το χταπόδι και σε άλλα κτήρια του Κοινοβουλίου.
Και ενώ μέσα στη Βουλή σκίζονται οι κυβερνητικοί πολιτικοί να δείξουν ότι δίνουν μάχες με τα καρτέλ κατά της ακρίβειας (το παραμύθι που λέγαμε) στο κυλικείο της Βουλής τα ίδια καρτέλ ξεκαρδίζονται στα γέλια ενώ ταυτόχρονα δείχνουν και τα δόντια τους.
Ξαφνικά το μπουκάλι του 1,5 λίτρου νερό από 0,80 ευρώ πήγε 1,5 ευρώ.
Ο ελληνικός καφές από 1 ευρώ πήγε 1,5 ευρώ.
Το γιαούρτι από 1 ευρώ πήγε 3 ευρώ.
Το τοστ, το μπιφτέκι και όλα τα μεζεκλίκια έκαναν άλματα εις ύψος.
Και αυτά στο κυλικείο της Βουλής!
Και για να κάνει σαφές η εργοδοσία στην κυβέρνηση ότι δουλειά της πολιτικής της είναι να φροντίζει μόνο ώστε ο πλούτος, οι πόροι, οι υποδομές και τα μέσα της χώρας να συγκεντρώνονται στα χέρια των ολίγων, δεν φαντάζεσαι τι έκανε. Κάλεσε τους εργαζόμενους και τους υποχρέωσε να συμφωνήσουν ώστε να ακυρωθούν οι συμβάσεις εργασίας τους που ήταν αορίστου χρόνου και να υπογραφούν καινούριες συμβάσεις ορισμένου χρόνου. Γιατί; Γιατί έτσι ήθελε η εργοδοσία και γιατί μπορούσε!
Βέβαια, όταν ενημερώθηκε ο πρόεδρος της Βουλής αντέδρασε σχετικά με τους εργαζόμενους και είπε να διορθωθεί η αδικία.
Και η ακρίβεια είναι αδικία για τους βουλευτές, αλλά γι αυτό δεν έμαθα τι είπε.
Όμως Νικήτα μου, εγώ, έψαξα και βρήκα ότι στην Μεγάλη Βρετανία ο στιγμιαίος καφές των 200 γραμμαρίων κοστίζει 5 ευρώ ενώ στην Ελλάδα 9,5 ευρώ.
Ο ελληνικός καφές κοστίζει 9,96 ευρώ το κιλό ενώ στην Ελλάδα 22,52 ευρώ. Α, να μην το ξεχάσω. Το καρπούζι, Νικήτα μου, στο Ντουμπάι είναι πολύ φτηνότερο από ό,τι στην Ελλάδα. Κι έτσι όπως τα λέμε, μια ωραία ιδέα μου έρχεται στο μυαλό. Εκεί που θα τραβάς τις κόντρες σου με τον κάθε κερδοσκόπο, δεν μαζεύεις το ασκέρι σου να την κάνετε όλοι μαζί κατά το Ντουμπάι, να βρούμε όλοι μας τα ίσα μας! Άντε, ό,τι ρημάξατε, ρημάξατε εδώ. Άλλο τίποτα δεν έμεινε για να ρημάξετε.
karalitsa2@gmail.com