ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΚΟΥΤΕΡΗΣ

Η αυθαιρεσία στην Παιδεία αρδεύεται και από τον πυρήνα της κοινωνίας – οικογένειας

Η
σύλληψη των 49 ατόμων που επιχείρησαν για πολλοστή φορά να καταλάβουν το Αριστοτέλειο και παράλληλα να καταστρέψουν τις μετατροπές της επί… 35 χρόνια κατάληψης του βιολογικού σε βιβλιοθήκη, γεννά σοβαρές απορίες.

Όπως γιατί δεν διευκρινίζεται από τις Αστυνομικές Αρχές στην σχετική ανακοίνωση αλλά ούτε και από το ρεπορτάζ των μέσων ενημέρωσης. Απλώς δόθηκαν πληροφορίες για τα ηλικιακά χαρακτηριστικά των συλληφθέντων μεταξύ 19 και 30 ετών χωρίς να διευκρινίζεται πόσοι εξ αυτών είναι φοιτητές ή όχι.

Προφανέστατα, δεν νομιμοποιούνται να καταλάβουν το Πανεπιστήμιο 49 αυτοί έναντι 20.000 φοιτητών του Αριστοτελείου, οι οποίοι θέλουν να σπουδάσουν. Επίσης, κάποιος τους οργανώνει όλους αυτούς, καθ’ όσον δεν μπορούν να μαζεύονται σ’ ένα καφενείο να φοράνε full face μάσκες, κράνη και με τα ρόπαλα ανά χείρας να επιχειρούν «γιουρούσια» για να καταλάβουν το Πανεπιστήμιο, χωρίς να χρηματοδοτούνται από κάποιο.

Οι παραπάνω συλληφθέντες προσπάθησαν να κόψουν με ηλεκτρικό τροχό λαμαρίνας περίφραξης της υπό ανέγερση βιβλιοθήκης στο περιβόητο στέκι του Βιολογικού στο Α.Π.Θ.

Κατά του γραμματέα του Ενιαίου Συλλόγου ΔΕΠ ΑΠΘ η εισβολή των ΜΑΤ ήταν απρόκλητη και αναίτια. Στο μεταξύ κατά την «απρόκλητη και αναίτια» εισβολή, βρέθηκαν 22 ξύλινα κοντάρια αντισφυξιογόνες μάσκες, 11 πυροσβεστήρες με μπογιά, 4 πυροτεχνικές συσκευές, 1 μεταλλικός κόπτης σιδήρου, 2 μεταλλικοί τροχοί κοπής, 1 μεταλλικό κλειδί τροχού, 1 βαριοπούλα, 6 κράνη, 2 ενεργοποιημένες αστυνομικές χειροβομβίδες κρότου λάμψης, δακρυγόνο και πλήθος λουκέτων και αλυσίδων.

Αντικείμενα δηλαδή απαραίτητα για κάθε ακαδημαϊκό χώρο που προάγουν την ελεύθερη διακίνηση ιδεών, την οποία θα έπληττε – όπως δήλωναν κάποιοι Πανεπιστημιακοί – η κατάργηση του ασύλου. Η οποία μάλλον δεν έγινε γνωστή σ’ αυτούς τους Πανεπιστημιακούς που έκαναν δηλώσεις έξαλλοι στις κάμερες.

Όχι για το οπλοστάσιο, αλλά για την έφοδο της Αστυνομίας που το απεκάλυψε. «Ζητήσαμε εισαγγελέα και δεν παρουσιάσθηκε κανένας», φώναζαν γιατί μάλλον δεν έχουν ενημερωθεί ότι το άσυλο καταργήθηκε και πως με βάση τον νόμο οι Αρχές μπορούν να επεμβαίνουν στον χώρο του Πανεπιστημίου αυτεπάγγελτα όταν διαπιστώνουν ότι τελούνται αξιόποινες πράξεις.

Μάλιστα, με απόλυτη βεβαιότητα αποφάνθηκαν πως «δεν υπάρχει κανένας λόγος παρουσίας των ΜΑΤ ν’ αποχωρήσουν τώρα».

Καθηγητές που αντιλαμβάνονται την ακαδημαϊκή τους υπόσταση ως βατήρα της πολιτικής καριέρας, φοιτητικοί Σύλλογοι, φερέφωνα κομματικών οργάνων, υπουργοί, ανεύθυνοι πολιτικοί που αντιμετωπίζουν την ανώτατη εκπαίδευση ως πεδίο επαναστατικής γυμναστικής.

Αθώα θύματα οι φοιτητές που θέλουν να σπουδάσουν, φοβούνται να μπουν στα Πανεπιστήμια, πληρώνουν τσάμπα ενοίκια για χαμένες εξεταστικές, δεν ολοκληρώνουν τις σπουδές λόγω καταλήψεων, εν τέλει καθυστερούν να ανοίξουν τα φτερά τους γιατί έτσι αποφάσισε ο Σύλλογος και το Συνδικάτο. Το οποίον συνδικάτο, όπως έλεγε Νικόλαος Πλαστήρας, αποτελεί το καβαλίκευμα των ολίγων στο σβέρκο των πολλών.

Παρ’ όλ αυτά, ελληνίδα μαμά διερωτήθηκε «πώς είναι δυνατόν να συλλαμβάνουν τον υιό μου που είναι αριστούχος πολιτικών επιστημών, δηλαδή το μέλλον της χώρας, ενώ εγώ καθηγήτρια κοινωνιολογίας σε Πανεπιστήμιο» εξέφρασε προφανώς στην κυριολεξία αυτό «Το ξέρεις ποιος είμαι εγώ» που θα έπρεπε να πει στον αστυνομικό που τον συνέλαβε και επειδή το παρέλειψε το είπε η μάνα.

Εξ άλλου στο ίδιο Πανεπιστήμιο βρέθηκε κάποιος καθηγητής, ο οποίος επίσης εξέφρασε την απορία του για την επιδρομή της αστυνομίας στην κατάληψη αναφερόμενος στην μικρή αξία των ευρημάτων λέγοντας Μα και εγώ έχω κράνος στο γραφείο μου. Βρήκαν πυροσβεστήρες, τα παιδιά φροντίζουν για την πυρασφάλεια…

Την ίδια ημέρα οι συνάδελφοι των αριστούχων βγήκαν από το πάρτυ στην φοιτητική εστία του Ζωγράφου και έκαιγαν ό,τι εύρισκαν στο δρόμο για να διασκεδάσουν την πλήξη τους. Η εστία θυμίζει καταυλισμό Παλαιστινίων στη Γάζα. Ο ναρκισσισμός της αυθαιρεσίας που ταλαιπωρεί την εκπαίδευση μέση και ανώτερη, έχει κοινωνικές αιτίες που αρδεύονται από τον πυρήνα της κοινωνίας μας, την οικογένεια. Η Αστυνομία να αντιμετωπίσει προφανώς μόνον τα συμπτώματα της ασθενείας.

Η εφηβική βία είναι πρόβλημα που απασχολεί όλες τις δυτικές κοινωνίες. Στη χώρα μας έχουμε το προνόμιο να την έχουμε αφήσει ανεξέλεγκτη στο Σχολείο και Πανεπιστήμιο. Αν προσθέσουμε και λίγες σταγόνες ελληνίδας μαμάς, το άγευστο της σαλάτας γίνεται ακαταμάχητο.

 

* Ο κ. Ιωάννης Σκουτέρης είναι Δικηγόρος, τέως αντιδήμαρχος Χολαργού